บทที่ 6 ดนตรีและการแสดงของท้องถิ่นสุโขทัย

เรื่องที่ 8 ประเพณีสงฆ์น้ำโอยทาน

“คนสุโขทัยมักทรงศีล มักโอยทาน” คำที่ปรากฏในศิลาจารึกหลักที่ 1 ด้านที่ 2 ซึ่งบ่งบอกถึงวิถีของคนสุโขทัย  ราชธานีแห่งแรกของชนชาติไทย และนั่นจึงเป็นที่มาของงาน “สรงน้ำโอยทาน สงกรานต์ศรีสัชนาลัย” ประเพณีที่ชาวศรีสัชนาลัยสืบทอดต่อกันมาในช่วงสงกรานต์ หรือวันขึ้นปีใหม่ของไทย  โดยคำว่า “โอย”หมายถึงทำ เมื่อร่วมกับคำว่า “ทาน” จึงหมายความถึงการ “ทำทาน” ซึ่งถือเป็นหนึ่งในวิถีของคนสุโขทัยโบราณที่ถูกจารึกไว้ ดังนั้นสงกรานต์สรงน้ำโอยทาน ศรีสัชนาลัย จึงเป็นเทศกาลสงกรานต์ที่ควรค่าต่อการร่วมงานอีกพื้นที่หนึ่ง  และเป็นสงกรานต์ที่ชาวศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัยได้ร่วมรักษาและสืบทอดรูปแบบทางวัฒนธรรมอันดีงามจนถึงปัจจุบัน

       งานประเพณีของชาวอำเภอศรีสัชนาลัยที่สืบทอดกันมา จัดขึ้นในวันที่ 12 เมษายน ของทุกปี งานในภาคเช้าจะเริ่มด้วยพิธีบวงสรวงหลักเมืองในบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย ตอนบ่ายจะมีขบวนรถแห่ซึ่งตกแต่งอย่างสวยงาม ประกอบด้วยรถพระพุทธรูป รถพระร่วงพระลือ และขบวนรถของแต่ละตำบล ขบวนรถจะเคลื่อนจากอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัยมายังวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ (วัดพระปรางค์) เมื่อขบวนรถเคลื่อนมาตามถนน ประชาชนที่อยู่ริมถนนจะนำน้ำมาสรงพระพุทธรูป และพระร่วงพระลือ เมื่อขบวนถึงวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ก็จะนำพระพุทธรูปและพระร่วงพระลือไปประดิษฐานบนแท่น เพื่อให้ประชาชนสรงน้ำพระพร้อมกับสรงน้ำพระภิกษุสงฆ์และผู้สูงอายุตามลำดับ